Diagnoza dzieci i młodzieży
Diagnoza to pierwszy i niezwykle ważny krok w rozumieniu dziecka — jego potrzeb, trudności, sposobu funkcjonowania oraz potencjału. To nie tylko „sprawdzenie”, ale przede wszystkim proces uważnego przyglądania się dziecku w różnych obszarach jego rozwoju.
Diagnoza dzieci i młodzieży we Wrocławiu
Diagnoza dziecka w GAIA Centrum to proces, a nie pojedyncze badanie. Prowadzimy diagnozę w kierunku spektrum autyzmu, ADHD, trudności szkolnych i zaburzeń lękowych, a także diagnozę logopedyczną, integracji sensorycznej, fizjoterapeutyczną oraz ocenę rozwoju poznawczego.
Pracujemy na wystandaryzowanych narzędziach: ADOS-2, ADI-R, Conners 3 i Stanford-Binet.
Przyjmujemy we Wrocławiu przy ulicy Metalowców 27, bez skierowania. Każdy proces kończy się omówieniem wyników z rodzicem i pisemnymi zaleceniami.
Diagnozy prowadzimy w sposób kompleksowy i spokojny — z poszanowaniem tempa dziecka oraz w atmosferze bezpieczeństwa i akceptacji. Zależy nam na tym, aby proces był jak najmniej obciążający, a jednocześnie rzetelny i oparty na sprawdzonych, wystandaryzowanych narzędziach.
Każda diagnoza:
- poprzedzona jest konsultacją,
- obejmuje kilka spotkań (w zależności od obszaru),
- kończy się omówieniem wyników z rodzicem oraz przekazaniem zaleceń,
- może być punktem wyjścia do dalszej terapii lub wsparcia.
Patrzymy na dziecko całościowo — uwzględniając jego funkcjonowanie emocjonalne, społeczne, poznawcze i ruchowe. W razie potrzeby rekomendujemy rozszerzenie diagnozy o inne obszary lub konsultację z dodatkowymi specjalistami.
W procesie diagnozy jesteśmy także dla rodziców — tłumaczymy, wyjaśniamy i wspólnie szukamy najlepszych rozwiązań.
🌿 W ramach diagnozy oferujemy:
Diagnoza zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD)
Diagnoza ASD to wieloetapowy proces, który pozwala ocenić funkcjonowanie dziecka w obszarze komunikacji, relacji społecznych oraz wzorców zachowania. W naszej pracy korzystamy z uznanych narzędzi diagnostycznych, takich jak ADOS-2 oraz ADI-R, a także z wywiadu klinicznego i obserwacji dziecka.
Diagnozę prowadzimy już od około 12 miesiąca życia w przypadku ADOS-2 (dziecko musi chodzić samodzielnie) oraz od 2 roku życia w przypadku ADI-R. Oba badania prowadzimy aż do wieku nastoletniego.
Proces diagnostyczny jest rozłożony w czasie i obejmuje kilka spotkań, dzięki czemu możemy przyjrzeć się dziecku w sposób spokojny i rzetelny.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Wywiad diagnostyczny
ADI-R
Badanie diagnostyczne
ADOS-2
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza ADHD i trudności z koncentracją
Diagnoza ADHD pozwala kompleksowo ocenić funkcjonowanie dziecka w zakresie koncentracji uwagi, impulsywności oraz poziomu aktywności. Warto ją rozważyć, gdy dziecko ma trudności z utrzymaniem uwagi, łatwo się rozprasza, działa impulsywnie, ma problem z organizacją pracy, wykonywaniem poleceń lub nadmierną ruchliwością utrudniającą codzienne funkcjonowanie w domu, przedszkolu lub szkole.
W procesie diagnostycznym korzystamy z wystandaryzowanego narzędzia Conners 3, a także z wywiadu klinicznego, obserwacji psychologicznej oraz informacji uzyskanych od rodziców i nauczycieli. Pozwala to spojrzeć na funkcjonowanie dziecka w różnych środowiskach i rzetelnie ocenić charakter zgłaszanych trudności.
Diagnozę prowadzimy u dzieci od 6. roku życia.
Proces diagnostyczny obejmuje kilka etapów, dzięki którym możliwe jest zebranie pełnego obrazu funkcjonowania dziecka oraz opracowanie indywidualnych zaleceń dotyczących dalszego postępowania.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Rodzice otrzymują ankiety Conners 3 do wypełnienia.
Spotkanie diagnostyczne
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza funkcjonowania poznawczego i inteligencji
Diagnoza funkcjonowania poznawczego i inteligencji przeznaczona jest dla dzieci, u których istnieje potrzeba oceny poziomu rozwoju intelektualnego, możliwości poznawczych oraz mocnych stron i obszarów wymagających wsparcia. Badanie może stanowić element szerszej diagnozy psychologicznej, pomagać w wyjaśnieniu przyczyn trudności szkolnych, problemów z uczeniem się, trudności rozwojowych, a także wspierać planowanie dalszej terapii i edukacji.
Badania prowadzimy u dzieci od 3. roku życia. Dobór narzędzia diagnostycznego każdorazowo uzależniony jest od wieku dziecka oraz celu badania.
W naszej poradni wykorzystujemy wystandaryzowane narzędzia, które umożliwiają:
- ocenę ogólnego poziomu funkcjonowania poznawczego,
- określenie mocnych stron i obszarów wymagających wsparcia,
- wskazanie potencjalnych trudności w uczeniu się i funkcjonowaniu w szkole,
- dostosowanie zaleceń do możliwości i potrzeb dziecka.
Na podstawie wywiadu oraz uzyskanych wyników specjalista dobiera najbardziej odpowiednie narzędzie diagnostyczne i planuje przebieg całego procesu diagnozy.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Badanie diagnostyczne
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza trudności emocjonalnych i zaburzeń lękowych
Diagnoza przeznaczona jest dla dzieci i młodzieży, u których obserwowane są trudności związane z przeżywaniem emocji, nadmiernym lękiem, obniżonym nastrojem, wycofaniem społecznym, trudnościami adaptacyjnymi, niską samooceną, problemami w relacjach z rówieśnikami lub nagłymi zmianami zachowania.
Celem diagnozy jest określenie charakteru i nasilenia zgłaszanych trudności oraz opracowanie indywidualnych zaleceń dotyczących dalszego wsparcia psychologicznego lub terapeutycznego.
Proces diagnostyczny opiera się na szczegółowym wywiadzie z rodzicami, obserwacji dziecka oraz wykorzystaniu standaryzowanych narzędzi psychologicznych, dobranych indywidualnie do wieku dziecka i charakteru zgłaszanych trudności.
Proces diagnostyczny obejmuje kilka etapów, które pozwalają na kompleksową ocenę funkcjonowania dziecka oraz przygotowanie indywidualnych zaleceń dotyczących dalszego wsparcia.
Diagnoza w kierunku mutyzmu wybiórczego
W ramach diagnozy trudności emocjonalnych prowadzimy również diagnostykę w kierunku mutyzmu wybiórczego – zaburzenia lękowego, w którym dziecko swobodnie komunikuje się w wybranych sytuacjach (najczęściej w domu), natomiast w innych środowiskach, takich jak przedszkole, szkoła czy kontakt z obcymi osobami, nie mówi lub mówi w bardzo ograniczonym zakresie.
Celem diagnozy jest potwierdzenie lub wykluczenie mutyzmu wybiórczego, określenie nasilenia trudności oraz przygotowanie indywidualnych zaleceń dotyczących dalszego postępowania terapeutycznego i wsparcia dziecka w domu oraz placówce edukacyjnej.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Spotkanie diagnostyczne
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza trudności szkolnych (dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia)
Diagnoza trudności szkolnych przeznaczona jest dla dzieci, u których obserwowane są trudności w nauce czytania i pisania, niewspółmierne do wieku, etapu edukacyjnego oraz możliwości dziecka. Warto rozważyć diagnozę, gdy dziecko czyta wolno lub z licznymi błędami, ma trudności ze zrozumieniem czytanego tekstu, popełnia liczne błędy ortograficzne mimo znajomości zasad, ma nieczytelne pismo, trudności z przepisywaniem lub pisaniem ze słuchu, a nauka staje się dla niego źródłem frustracji i obniżonej motywacji.
Celem diagnozy jest określenie przyczyn zgłaszanych trudności oraz ocena, czy mają one charakter specyficzny w uczeniu się, takich jak dysleksja, dysgrafia lub dysortografia. Pozwala to zaplanować odpowiednią terapię oraz przygotować indywidualne zalecenia dla rodziców i szkoły.
Proces diagnostyczny prowadzony jest przez psychologa oraz pedagoga. Wykorzystujemy standaryzowane narzędzia psychologiczne oraz pedagogiczne odpowiednie do wieku dziecka, a także obserwację kliniczną i analizę prowadzonych prac szkolnych. Narzędzia dobierane są indywidualnie do potrzeb dziecka.
Proces diagnostyczny obejmuje kilka etapów, które pozwalają na rzetelną ocenę funkcjonowania dziecka oraz opracowanie indywidualnych zaleceń do dalszej pracy.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Diagnoza
psychologiczna
Diagnoza
pedagogiczna
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza dyskalkulii
Diagnoza dyskalkulii przeznaczona jest dla dzieci, u których obserwowane są utrzymujące się trudności w nauce matematyki, niewspółmierne do wieku, etapu edukacyjnego oraz możliwości dziecka. Warto rozważyć diagnozę, gdy dziecko ma trudności z rozumieniem pojęć matematycznych, liczeniem w pamięci, wykonywaniem działań arytmetycznych, rozwiązywaniem zadań tekstowych, orientacją w liczbach, zapamiętywaniem podstawowych faktów matematycznych lub rozumieniem zależności liczbowych.
Celem diagnozy jest określenie przyczyn zgłaszanych trudności oraz ocena, czy mają one charakter specyficznych trudności w uczeniu się matematyki (dyskalkulii), czy wynikają z innych czynników wpływających na funkcjonowanie dziecka.
Proces diagnostyczny prowadzony jest przez psychologa oraz pedagoga, dzięki czemu możliwa jest kompleksowa ocena funkcjonowania poznawczego oraz umiejętności matematycznych dziecka. W diagnozie wykorzystujemy wystandaryzowane narzędzia psychologiczne i pedagogiczne dostosowane do wieku dziecka oraz indywidualnie dobierane do zgłaszanych trudności.
Proces diagnostyczny obejmuje kilka etapów, które pozwalają na rzetelną ocenę funkcjonowania dziecka oraz opracowanie indywidualnych zaleceń do dalszej pracy.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Diagnoza
psychologiczna
Pierwsze spotkanie diagnostyczne
z pedagogiem
Drugie spotkanie diagnostyczne
z pedagogiem
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Ocena gotowości szkolnej
Ocena gotowości szkolnej pozwala sprawdzić, czy dziecko jest gotowe do podjęcia nauki w szkole pod względem rozwoju poznawczego, emocjonalnego, społecznego oraz motorycznego.
Badanie ma na celu zidentyfikowanie mocnych stron dziecka, obszarów wymagających dodatkowego wsparcia oraz wydanie rekomendacji dotyczących dalszych działań wspierających start edukacyjny.
Ocena przeznaczona jest dla dzieci w wieku około 5,5–7 lat, w szczególności przed rozpoczęciem nauki w szkole podstawowej.
Warto rozważyć ocenę gotowości szkolnej, gdy dziecko:
- wkrótce rozpoczyna naukę w szkole i chcesz upewnić się, że jest dobrze przygotowane,
- nauczyciel lub wychowawca zgłasza wątpliwości dotyczące gotowości szkolnej,
- dziecko ma trudności w koncentracji, koordynacji ruchowej, mowie lub relacjach z rówieśnikami,
- chcesz poznać mocne strony dziecka oraz obszary, które warto wspierać przed szkołą.
Podczas oceny analizujemy funkcje poznawcze (m.in. myślenie, pamięć, uwaga), rozwój mowy i komunikacji, sprawności grafomotoryczne, koordynację wzrokowo-ruchową, motorykę dużą i małą, samodzielność oraz umiejętności społeczne i emocjonalne.
Jak wygląda proces?
Rozmowa
terapeutyczna
Spotkanie diagnostyczne
z psychologiem
Spotkanie diagnostyczne
z pedagogiem
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza logopedyczna
Diagnoza logopedyczna pozwala ocenić rozwój mowy, komunikacji oraz funkcjonowanie narządów mowy i aparatu artykulacyjnego dziecka. Jej celem jest określenie przyczyn trudności oraz zaplanowanie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Może być przeprowadzana już od około 2–2,5 roku życia.
Warto rozważyć diagnozę, gdy dziecko:
- mówi mniej niż rówieśnicy lub ma opóźniony rozwój mowy,
- wymawia głoski nieprawidłowo lub jest trudno zrozumiałe,
- ma trudności z rozumieniem lub budowaniem wypowiedzi,
- jąka się lub mówi niepłynnie,
- oddycha przez usta, ma trudności z żuciem, połykaniem lub sprawnością narządów mowy,
- ma trudności komunikacyjne budzące niepokój rodziców.
Podczas diagnozy logopeda ocenia m.in. rozwój mowy, artykulację, rozumienie i nadawanie mowy, sprawność narządów mowy, funkcje prymarne (oddychanie, połykanie, żucie), a także komunikację i kompetencje językowe.
W razie potrzeby wykorzystywane są wystandaryzowane testy logopedyczne oraz specjalistyczne narzędzia diagnostyczne.
Efektem diagnozy jest określenie poziomu rozwoju mowy, przekazanie pisemnej opinii i zaleceń oraz – w razie potrzeby – opracowanie indywidualnego planu terapii lub wskazanie dalszej diagnostyki specjalistycznej.
Jak wygląda proces?
Badanie logopedyczne
z wywiadem
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza integracji sensorycznej (SI)
Diagnoza integracji sensorycznej przeznaczona jest dla dzieci, u których obserwowane są trudności w zakresie przetwarzania bodźców sensorycznych oraz ich wpływu na codzienne funkcjonowanie.
Warto rozważyć diagnozę, gdy dziecko nadmiernie lub zbyt słabo reaguje na dźwięki, dotyk, ruch czy światło, ma trudności z koordynacją ruchową, równowagą, koncentracją uwagi, planowaniem ruchu lub wykonywaniem codziennych czynności. Niepokój mogą budzić również problemy z ubieraniem się, jedzeniem, aktywnością ruchową, utrzymaniem uwagi czy regulacją emocji.
Celem diagnozy jest określenie sposobu, w jaki układ nerwowy odbiera, organizuje i przetwarza informacje płynące ze zmysłów oraz ocena wpływu tych procesów na funkcjonowanie dziecka.
Proces diagnostyczny opiera się na szczegółowym wywiadzie z rodzicami, obserwacji klinicznej oraz przeprowadzeniu standaryzowanych testów integracji sensorycznej, dostosowanych do wieku i możliwości dziecka.
Jak wygląda proces?
Konsultacja
przeddiagnostyczna
Pierwsze spotkanie
diagnostyczne
Drugie spotkanie
diagnostyczne
Omówienie wyników
i przekazanie opinii
Diagnoza fizjoterapeutyczna
Diagnoza fizjoterapeutyczna pozwala ocenić rozwój ruchowy dziecka, jego postawę ciała, napięcie mięśniowe oraz sposób wykonywania codziennych aktywności ruchowych. Jej celem jest określenie przyczyn obserwowanych trudności oraz zaplanowanie odpowiedniego wsparcia.
Może być przeprowadzana już od okresu niemowlęcego aż do wieku nastoletniego, a zakres badania jest dostosowywany do wieku, możliwości oraz zgłaszanych trudności dziecka.
Warto rozważyć diagnozę, gdy dziecko:
- rozwija się ruchowo wolniej niż rówieśnicy,
- ma trudności z siadaniem, chodzeniem, bieganiem lub utrzymaniem równowagi,
- często się potyka, porusza się niepewnie lub unika aktywności ruchowej,
- ma nieprawidłową postawę ciała, asymetrię lub ustawienie stóp i kończyn,
- jest nadmiernie wiotkie albo napięte,
- skarży się na ból podczas ruchu lub szybko się męczy,
- ma trudności z koordynacją i wykonywaniem złożonych czynności ruchowych.
Podczas badania fizjoterapeuta ocenia m.in. napięcie mięśniowe, postawę ciała, zakres ruchu, siłę mięśniową, równowagę, koordynację, wzorce ruchowe oraz sposób poruszania się dziecka. U niemowląt ocenie podlega również rozwój psychoruchowy, jakość spontanicznej aktywności oraz osiąganie kolejnych umiejętności ruchowych.
Jak wygląda proces?
Badanie fizjoterapeutyczne
z wywiadem
Omówienie wyników
i przekazanie zaleceń
Ile trwa i ile kosztuje diagnoza?
Liczba spotkań zależy od obszaru — od jednego przy diagnozie logopedycznej, do pięciu przy pełnej diagnozie w kierunku spektrum autyzmu. Koszt każdego rodzaju badania znajduje się w cenniku, więc znasz go jeszcze przed pierwszą wizytą. Jeśli w trakcie procesu okaże się, że warto przyjrzeć się dziecku również z innej strony, powiemy o tym otwarcie, zanim cokolwiek rozszerzymy.
Co dalej po diagnozie?
Diagnoza nie kończy się na dokumencie. Wynikiem jest opis funkcjonowania dziecka wraz z konkretnymi zaleceniami do pracy w domu, w przedszkolu lub w szkole. Jeśli wskazana jest dalsza praca, naturalnym kolejnym krokiem bywa terapia indywidualna. Gdy trudność dotyczy przede wszystkim relacji z rówieśnikami, skuteczniejszym rozwiązaniem bywa terapia grupowa. Jeżeli natomiast nie masz pewności, czy pełna diagnoza jest w ogóle potrzebna, wystarczy konsultacja.
FAQ
Czy do diagnozy potrzebne jest skierowanie?
Nie. Jesteśmy poradnią niepubliczną — zapisujesz się bezpośrednio.
Ile spotkań obejmuje diagnoza?
Od jednego do pięciu, zależnie od obszaru. Diagnoza logopedyczna to zwykle jedno lub dwa spotkania, diagnoza w kierunku spektrum autyzmu — od trzech do pięciu.
Czy rodzic uczestniczy w diagnozie?
Tak, udział rodzica jest bardzo ważny. Rodzic bierze udział w wywiadzie na początku oraz w spotkaniu, na którym omawiamy wyniki i zalecenia. W trakcie bezpośredniej pracy z dzieckiem obecność rodzica ustalamy indywidualnie.
Jak przygotować dziecko do spotkania?
Najlepiej bez presji. Wystarczy powiedzieć, że idziecie do osoby, która lubi rozmawiać i bawić się z dziećmi, i która pomoże lepiej zrozumieć, co jest łatwe, a co trudne. Nie trzeba niczego „ćwiczyć” — chodzi o naturalny obraz dziecka.
Co warto zabrać na pierwszą wizytę?
Wcześniejsze opinie i diagnozy, dokumentację medyczną oraz opinie z przedszkola lub szkoły. Nie są obowiązkowe, ale pozwalają szybciej zrozumieć sytuację dziecka.
Co otrzymuję po zakończeniu diagnozy?
Spotkanie omawiające wyniki oraz pisemne zalecenia do dalszej pracy: w domu, w przedszkolu lub w szkole.